Ze was vijf jaar oud toen ze begon met judoen. Een echte familiegelegenheid, want de hele familie reisde fanatiek met haar mee. Groningen, Friesland of Limburg, het maakte allemaal niet uit, iedereen ging met Deborah mee. Tot op zekere hoogte, want toen bleek dat de Rotterdamse talent had, moest ze ook voor wedstrijden naar het buitenland. In 1998 werd Deborah voor het eerst Nederlands kampioene, om dat in 1999 en 2000 nog eens dunnetjes over te doen. Ook buiten de eigen landsgrenzen tijdens Europese en Wereldkampioenschappen liet ze zien geen kleintje te zijn. Vier derde plaatsen op een EK, een tweede plaats en een zilveren en bronzen plak op een WK staan fier op haar cv. Het absolute hoogtepunt in haar sportieve carriere kwam echter in 2004, op de Olympische Spelen van Athene. Daar behaalde Deborah een bronzen medaille, waar ze vier jaar eerder, in het Australische Sydney, nog tevreden moest zijn met een vijfde plek.